Ik ben diep geraakt door de verhalen die hier gedeeld worden. Nabestaanden, eerste-, tweede- en derde-generatie slachtoffers, buren, vrienden, kennissen en onbekenden schrijven hun verhaal met emoties. Wat raakt ons dat nog steeds. De pijn, het verdriet en de woede.

Het lot van mijn tante - de zus van mijn vader - Christina Adriana (Tine) van Kuik (1912) was tragisch in meer dan één opzicht.
Onder de Duitse bezetting in 1943, wist Tine (als niet-Joodse) samen met haar gehuwde Joodse werkgever Jacques Wolfgang (Jaap) Hakker (1891) - hij noemde zichzelf Hakkert - , vioolbouwer en directeur van NV ENSEC, de Eerste Nederlandsche Snaren- en Catgutfabriek – Hakkert uit Rotterdam naar Mechelen (België) te ontkomen.

Vanaf 2010 ben ik al met een onderzoek bezig waarin de Joodse familie Jacks voortkomt. Toen woonachtig op de Patroclosstraat 24 I in Amsterdam. Al snel kwam ik erachter dat deze familie gedeporteerd was en vermoord in Sobibor mei 1943.

Mijn naamdonatie is voor Dollij Hertz, in 1925 geboren te Amsterdam en in november 1942 vermoord in Auschwitz.
Zelf ben ik geboren in 1941 te Den Haag; in juli kwam in ons gezin Polly Hertz. Zij bleef de hele oorlog bij ons, overleefde op die manier, emigreerde naar Californië en bleef tot haar dood in 2014 gewoon als familie van ons.

Ik heb de naam Max Worms geadopteerd. Hij was mijn opa. Ik ben al tientallen jaren op zoek naar zijn graf. Hij zat de hele zomer van 1942 in de gevangenis in Arnhem. Van daaruit stuurde hij 11 brieven aan mijn oma. Een 12e brief komt dan tot slot uit Westerbork.

Als inwoonster van de stad Hoorn heb ik Engeltje Cohen geadopteerd omdat zij in Hoorn is geboren. Even later ontdekte ik dat zij een tweelingzusje had: Rebecca Hakker-Cohen. Ik vind het belangrijk dat de tweeling samen blijft dus heb ik ook haar geadopteerd, ze staan nu samen op het certificaat vermeld.

Bij het maken van onze familiegeschiedenis na het overlijden van mijn schoonmoeder kwam er wat boven water, wat altijd is verzwegen.De naam is Coster, de plaats was Rotterdam.

Mijn naam is Jitske Brommet, en ik heb Sara Brommet geadopteerd. Zij was een jonge vrouw uit Amsterdam toen ze overleed in Auschwitz. De Brommetten zijn van oorsprong een Joodse familie, maar de tak van de familie Brommet waar ik uit voortkom is al ruim voor de Tweede Wereldoorlog christelijk geworden en telde daarom voor de Nazi’s niet meer als Joods.

Opa Simon de Vries was van Joods Portugese afkomst.
Hij is doof geboren en in 1918 met Oma Elise Visser, ook doof geboren, getrouwd.
Hun oudste zoon Sam was dus niet Joods maar trouwde met een Joods meisje Esther Ancona, zij kregen in 1942 een dochtertje Elise.

Wij zijn weggevoerd op 10 april 1943 uit Rotterdam naar Westerbork. Op 11 januari 1944 van daaruit gedeporteerd naar Bergen-Belsen. Mijn moeder is daar helaas overleden op 23 maart 1945 en op 7 april 1945 zijn mijn vader en ik op transport gesteld met een trein richting Maagdenburg.

Als samensteller van twee websites over het Joodse leven in twee steden, www.joodsamsterdam.nl en www.joodserfgoedrotterdam.nl heb ik Helena Wegloop geadopteerd. Helena werd op 22 april 1900 te Amsterdam geboren en op 3 september 1943 in Auschwitz vermoord. http://www.joodserfgoedrotterdam.nl

Franz Robert (Bobby) Spier (*1913) heeft met zijn vrouw Tineke Bendien gewoond in de Rooms-katholieke parochie waar ik als diaken werkzaam was.
Op 9 december 1941 probeerden zij samen met hun vrienden Bertram Polak en Freddie de Wit naar Engeland te vluchten.

Ik voel mij verbonden met Justine Leonie (Tineke) Spier-Bendien, die na haar huwelijk met Frans Robert (Bobby) Spier in de Burg. Van Meursstraat in Tilburg kwam wonen, niet ver van de plek waar ik woon.

Mijn naam is Alex van Luijn uit Beverwijk.
Het prentje onder mijn foto heb ik twee jaar geleden gekocht in een kringloopwinkel in Beverwijk. Het deed mij pijn om daar dit prentje van Frederika Snijders te zien liggen tussen een stapeltje oude lijstjes.

Mijn vader heeft drie jaar in Auschwitz gezeten. Zijn vrouw met wie hij kort voor de oorlog getrouwd was, werd direct naar de gaskamer gestuurd. Vader kwam uit de gaskamer op een transportband langs toen hij in het Sondercommando werkte.

Mijn naam is Milly Braasem-Rabbie; ik ben geboren in 1953 en heb geen grootouders, geen ooms, tantes, neven en nichten gehad. Zoveel lieve mensen vermoord omdat ze joods waren.

Voor wie ik kaddisj zeg.
Wie zegt er kaddisj voor je als je geen kinderen, kleinkinderen en naaste familie hebt?
Dit is een deel van het verhaal, dat mijn moeder mij vertelde over de laatste ontmoeting met de familie Beer van de Keizersgracht.

Ter herinnering aan Ies Kleerekoper, een geweldige man die in zijn jonge jaren Auschwitz heeft overleefd. Voor mij als jonge Duitse in Zandvoort is hij altijd heel vriendelijk en open geweest – geweldig.

Mijn naam is Annemarie Bolsius. (1940).
Ik adopteerde gister een naam.
Nee, niet bekend of familie die is omgekomen.
Wel zeer betrokken door verhalen van ouders o.a.
Dit is een waargebeurd verhaal.

Ik heb 2 namen geadopteerd, die van mijn vader, Louis Hoepelman, die als joodse verzetstrijder op z’n onderduik adres in Amsterdam is verraden en in Auschwitz is vermoord.
En die van mijn oma Hendrika Park, die ondanks aandringen van mijn ouders niet wilde onderduiken. Zij was naaister had 2 rechterhanden en kon in Auschwitz zeker aan de slag……

Lous Steenhuis-Hoepelman

Als  overlevende van de holocaust spreek ik al vele jaren op Nederlandse en Duitse scholen. Een van die scholen is de LENI VALK SCHULE, genoemd naar het meisje uit Goch, Duitsland, dat dacht in 1938 in Nederland een veilige haven te vinden.

Ik heb de namen van mijn vader, beide grootvaders en beide grootmoeders  geadopteerd. Ik heb zelf evenals mijn moeder de Holocaust overleefd.

Ik heb Sophia Abram geadopteerd. Waarom? Sophia kwam ik vaak tegen in de gen Cronjestraat in Haarlem. Zij woonde daar met haar ouders en broer. Haar ouders runden daar een feestartikelenzaak, ik kwam daar nog al eens, ik hield als kind ook al van een geintje. Mijn geboortejaar is 1932 en ik was in die tijd ongeveer 11 jaar. Thuis werd veel over de jodenvervolging gesproken en ik nam daar het nodige van mee.

Mijn zus en ik hebben de naam van Sientje Bril geadopteerd, zij was onze overgrootmoeder. Onze grootmoeder was haar jongste dochter van drie. De oudste twee zijn met hun gezinnen in Auschwitz, net als opoe, vermoord.

Ik heb de naam van Marianna Da Silva Curiel-Carels
geadopteerd. Zij is de moeder van mijn oma Esther de Vries-
Da Silva Curiel.

Ik ben geboren in Amsterdam in 1938 uit het huwelijk van Izaak Sealtiel en Theodora Sealtiel-Leon.
Waarschijnlijk hebben mijn ouders aan zien komen dat de nazi’s ons Joden zouden op ronselen en via de helden van de ondergrondse verzetstrijders hebben ze mij doen onderduiken bij 4 verschillende families in Limburg en zelfs in Zwitserland, maar daar mochten we niet blijven.

Ik heb de naam van mijn oma geadopteerd. Saline Mietje van der Hak-Van Zuiden. Zij is samen met mijn opa Nathan Heiman van der Hak omgekomen in Auschwitz.

Ik heb de naam van Samuel Groenteman geadopteerd.
Mijn moeder heeft hem gekend.
Zijn verhaal greep mij enorm aan. Klein kind, moederloos en dan onderduiken bij vreemde mensen.
Zijn vader zat ergens anders ondergedoken. En dan, door verraad, opgepakt worden, naar Westerbork en uiteindelijk Auschwitz.  Zo intens triest en zo verschrikkelijk!
Zijn naam mag niet vergeten worden!!

Zojuist heb ik een naam geadopteerd! Via de website Joods monument heb ik gezocht naar mensen die hetzelfde beroep uitoefenden als ik nu. Ik heb dus gezocht naar een schrijnwerker. En die heb ik gevonden in de persoon van Soesman Waas.

Fredi was mijn vriendinnetje. Ze was plm. 3  jaar ouder dan ik, maar onze ouders waren bevriend, en we waren beiden enige dochter. Op woensdagmiddag, als we geen school hadden gingen we vaak met onze moeders naar V en D, waar we een kindercomplet kregen.
Fredi sprong en huppelde altijd vooruit, hinkelend op de stoeptegels, twee-een, twee-een; met haar jasje fladderend om haar heen.

Toen het plan voor de Namenwand kwam, heb ik geen moment getwijfeld en heb ik voor mijn vader, de naam van mijn Opa en dus zijn vader, geadopteerd en het certificaat als verrassing cadeau geschonken aan mijn vader.

Roosje Henselein 16-7-1928, 14 jaar. Deze naam heeft mijn moeder Sjaan Turkenburg, 23-7-2015 overleden, geadopteerd.
Wat haar het meest aansprak is dat Roosje in Ouder-Amstel woonde met haar familie.

Ik heb de naam van mijn moeder geadopteerd:
Elisabeth Eleonora Hemerik - van Dam: geboren in Den Haag op 02-12-1904 en overleden in Auschwitz op 31-01-1944

Ik heb de naam van mijn tante Sophia Marcus geadopteerd als bijdrage aan het monument.
Van al mijn tantes was zij mijn favoriet en ik herinner me mijn verblijf in haar appartement in Amsterdam en het samen boodschappen doen nog erg goed.

Mijn oudoom Alfred Kahn, mijn oudtante Trude (Bauer) Kahn en hun 13 jaar oude dochter Annemarie Kahn zijn alle drie gestorven in Auschwitz. Ik heb een bloedverwantschap met beide ouders, omdat ze zowel van mijn vaders als moeders familie waren. Mijn overgrootmoeder, Bertha (Scheuer) Kahn, was ook gedeporteerd uit Amsterdam en gedood in een concentratiekamp.

Het Nederlandse Auschwitz Comité heeft recent een campagne gestart om een monument te gaan bouwen voor alle 102.000 Nederlandse Joden die omgekomen zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarop al hun namen vermeld staan. De website, die beschikbaar is in het Nederlands en in het Engels, kan je hier vinden. Nog belangrijker, je kan helpen met de totstandkoming ervan door voor 50 euro een naam te adopteren van één van de slachtoffers met als doel om uiteindelijk de vijf miljoen te halen die nodig is om het Holocaust Namenmonument te kunnen bouwen.

Daniel van IJssel geboren op 22 oktober 1915 te Den Haag, trouwde met Elisabeth van der Kleij. Zij kregen samen een zoon Hubertus (Bert) van IJssel, mijn vader. Het is raar om te zeggen, maar toch staar ik met trots naar het ontvangen certificaat met de naam Daniel van IJssel, Holocaust namenmonument. De trots is mijn achternaam, die altijd zal voortleven en nooit vergeten mag worden.

Mijn moeder Corrie is de kleindochter van Cornelia Swaab-Appel. Zij was vier jaar oud toen zij haar oma, ooms, tantes, nichtjes en neefjes zag voor het laatst.

Ik heb vandaag de naam van mijn oom gekozen Isaac de Jong  20-03-1908 geboren te Nijmegen. De reden waarom ik hem heb uitgekozen boven de rest van mijn familie die de oorlog niet hebben overleefd is het volgende.

David van Rijn was een neef van mijn overgrootvader. David van Rijn trouwde op 13 maart 1929 in Rotterdam de Joodse Judith Mol. Zij kregen 2 kinderen: Geertruida (1930) en Gerson David (1933).